Było tak do dnia, kiedy Maria nagle zniknęła z domu. Wchodziła do kuchni, siadała naprzeciwko mnie i patrzyła. Wiedziałem, kiedy szła do łazienki, kiedy zaglądała do kuchni, a kiedy sprawdzała, czy drzwi są zamknięte. Maria przyniosła go do domu jako szczeniaka.
Były tylko schody, salon i szerokie przejście do kuchni. Tutaj nawet do lekarza masz daleko. Do przychodni jechałem autobusem niecały kwadrans. Możesz go wyprowadzić do przedpokoju.
Ten dom może być wart około miliona 400 000 zł. Można by znaleźć dla ciebie ładne nieduże mieszkanie za jakieś 650 000. Zostałoby około 700 000. Tak, ale trzeba myśleć do przodu.
Tylko trzeba wpłacić 100 000 zł zadatku. Po kilku nieprzespanych nocach zadzwoniłem do Rafała. Ostrożnie licząc, około miliona 350 000 zł powiedział Rafał. “Ty sprzedajesz dom, kupujesz sobie mniejsze mieszkanie, a nam pożyczasz 700 000 zł.
” Po 70 000 rocznie przez 10 lat. Wziąłem pierwszą kartkę do ręki. Bo chodzi o 700 000 zł i mój dom. Wtedy Burek wszedł do kuchni.
Podszedł do mnie i usiadł przy krześle. Mają weterynarzy, ludzi do pomocy, odpowiednie warunki. Chcesz oddać Burka do schroniska? Oni już dzwonili do schroniska.
Do jakiego schroniska? 700 000, 10 lat, 70 000 rocznie. Jeździłem do ludzi w soboty. Nie wciągaj Marii do tej rozmowy.
Zgarnęła dokumenty do teczki. Drapał pazurami w drewno, wracał do mnie i znowu biegł do wyjścia. Podbiegł prosto do kobiety siedzącej na ławce. Dopadłem do nich lekko zdyszany.
Pomogła mi dobrać odpowiedni rozmiar, a potem podała kontakt do weterynarza, do którego kiedyś chodziła ze swoim psem. Najgorsze jest wracanie do pustego mieszkania. Gdybym sprzedał dom za około milion 400 000 zł, kupił sobie mieszkanie za 650 000 i przekazał Markowi oraz Dorocie 700 000, zostałoby mi właściwie tyle, co nic. Wróciło do mnie wspomnienie Marii.
Dwa pokoje, niewielka kuchnia, parter, taras wychodzący na spokojne podwórze, kilkanaście minut spacerem do lasu, niedaleko do morza. Cena wynosiła około 850 000 zł. Zadzwoniłem do Rafała. Chcę wrócić do tematu sprzedaży.
Zaproponowali milion 420 000 zł. Tato, nie będę już prosił o 700 000. Daj nam chociaż 150 000 na wkład własny. 150 000.
To nie ma nic do rzeczy. Naprawdę nic mi do tego. Nie wybrałem prawo do decydowania o własnym życiu. Po wszystkich opłatach, przeprowadzce i koniecznych wydatkach zostało mi około 450 000 zł.
Zdjęcia Marii trafiły do osobnego pudełka. Są pewni, że przeprowadzimy się do ciebie. Nie zadzwoniłem do Marka, nie uprzedziłem Doroty. Od razu przeszła do pieniędzy.
Rzuciła do Marka. Potem siadłem do samochodu. Prawa do decydowania o własnym życiu.